پيش از شروع: تا اطلاع ثانوي پستهاي وبلاگ درباره ي آلبوم رگبار و خود سياوش جان است!
بالاخره ماييم و همين يه سياوش ،ماييم و همين يه اسطوره!،ماييم همين صدايي كه تنهاييامونو پر ميكنه،ماييم و...(لحن احساساتيم رو ببخشيد،من عاشقانه اين مرد رو دوست دارم!) رگبار بالاخره بيرون اومد.بعد از سالها انتظار و پس از ماهها چشم انتظاري بعد از اعلام خبر انتشار آلبوم جديد...حالا گوشمان پر از رگباره! پر از سياوشه، پر از ...
نميدونم آلبوم رو شنيديد يا نه؟!! اگه آلبوم رو گرفتيد يا از اونايي هستين كه تازه الان خبردار شدين و ميخواين برين دنبالش كه هيچي اما اگه خبردار شدين كه آلبوم بيرون اومده و نرفتين دنبالش رفاقتا" بگم اين پست رو بي خيال!!!(البته استثنا هم هستا!:دي) اين از يك.
اما بريم سراغ آلبوم...همين اول بگم آره خودمم ميدونم تو پست بهمن تا حدودي نااميدانه از آلبوم جديد حرف زدم كه خب بيشتر مبناي اون حرف روي تك آهنگ دلتنگي بود كه خب هنوز هم دوستش ندارم! اما نكته مهمتر اينكه سياوش قميشي با موزيسينهاي ديگه وطني كاملا متفاوته...
سياوش مثل خيلي از برهه هاي زماني ديگه رودست بزرگي به ما زد!
اين چند وقته همه-منظور آنهايي كه كارهاي سياوش رو جدي دنبال ميكنن- غصه فاصله گرفتن عجيب سياوش از موسيقي مبتني بر گيتار و ترنسي رو ميخورديم كه با نقاب و بيسرزمين تر از باد-با تنظيمهاي درخشان اروين خاچيكيان- تقريبا به اوج رسيده بود.كه البته نگراني بي موردي هم نبود چرا كه با روزهاي بي خاطره و طلوع تا غروب به حقيقت هم پيوست! تصور كنيد سياوش همراه با اروين در اوج پختگي چه شاهكارهاي ديگري ميتوانست خلق كند...
اما به هرحال سياوش با تغيير تنظيم كننده به الن جي و بعد رامون عبديشو سبكش را هم عوض كرد.تا بعد از روزهاي بي خاطره ي متوسط و طلوع تاغروب ِ كاملا ناموفق حالا به رگبار برسد...و اينجاست كه ما رودست ميخوريم! از همان آهنگ اول.از همان جنگل بدون ريشه! تنظيم فوق درخشان رامون تمام تصوراتمان را به هم ميريزد. تنظيم رامون همراه با ملودي گوش نواز و سياوشي ِ(!) سياوش و ترانه ي معركه و عجيب يكدست يغما گلرويي از جنگل بدون ريشه يك شاهكار بي چون و چرا ميسازد.
در واقعا سياوش،يغما و رامون كه سه ركن تمام آهنگاي اين آلبومند در اين قطعه در اوج قرار دارند.
كلام روان جنگل بدون ريشه با اجراي خارق العاده ي سياوش احساس همذات پندار و همدردي را نشانه ميرود و حتي مايي را كه در وطن زندگي ميكنيم را تحت تاثير قرار ميدهد!
در تنظيم رامون نكته ي جالب جزييات لطيف و سازهاي پنهانيست كه كار رو زيباتر نشون ميده.و نكته ي ريز ديگه استفاده رامون از ساز سنتي-احتمالا تار!- در بخش كوچكي از آهنگ است،كه براي كاري كه رگه هايي از مضمون وطن را ميتوان در آن ديد،هوشمندانه به نظر ميرسد...
متنظر نظرات شما درباره ي آلبوم و جنگل بدون ريشه هستم...تو پستاي بعدي از آهنگاي ديگه آلبوم مثل چوبخط با آن اجراي كاملا متفاوت از سياوش،پرنده ي مهاجر و... مينويسم.البته اگه تو ذوقم نزنين!...و اگه پا باشين ...فعلا منتظر نظرات شمام!
*عنوان پست بخشي از ترانه ي جنگل بدون ريشه است كه در اين پست بيشتر از جنبه موسيقياييي آن نوشتم كه البته مضمون و محتواي ترانه خود مجالي ديگر ميطلبد...
سلام.(ديگه خدايي بعد اين همه مدت جدا واجبه!)
همه رفقاي وبلاگي اميدوارم خوب باشيد...
1.بعد امتحانا حالا ميشه درست و حسابي دور هم باشيم.تو اين مدت كه نبودم كلي سوژه تو سرم ميومد و ميرفت،كلي حرف كه دوس داشتم با شما درميون بذارم اما خب شرايط مهيا نبود اما حالا قضيه توفير ميكنه!الان كاملا آماده م كه مثل قديم وبلاگ رو راه بندازم....جايي كه با هم گفتمان كنيم كاملا دوطرفه...
2.راستش براي تولد وبلاگ برنامه هايي داشتم كه خب همه ش رفت رو هوا.اما حالا ميخواستم يكيشو عملي كنم اونم نظرسنجي از شما درباره ي وبلاگه...هر چي كه دوس داريد تو نظرا بگيد...درباره ي سبك نوشتنم...درباره عكسا...قالب و خلاصه هرچي كه ميدونيد.(در ضمن يه نظرسنجي هم اون بغل هست يه حالي بهش بدين....)....ممنون!
3.تو پست قبل يه اشتباه بزرگ رخ داد كه من از هولم! يه جا از شعر حافظو اشتب نوشتم كه خيلي جاي حساسي(!) هم بود...اصلاح ميشود: عاشق شو ارنه روزی کار جهان سر آید...
4.تو اين پست چيز خاصي نميخام بذارم.فقط يك عكس از گروه محبوبم(اسكورپيون)ميذارم براي بالا رفتن روحيه...ميتونيد به عنوان يه پيش درآمد هم حساب كنيد براي يه مطلب مفصل درباره ي اسكورها...نظرتون هم بگيد بد نيست....فعلا....
-پير شدن نه؟! اما هنوز معركه ن!
