۱.امروز صبح بعد از مدتها با رفقا دور هم جمع شده بودیم.یه جمع قدیمی_قدیمی اما صمیمی!تو این جور موقع ها هم که میدونید همه حسابی یاد خاطره ها میفتن و میزگرد خاطره گویی به پا میشه!که االبته همیشه هم لذت بخشه!
بچه ها حسابی گرم تعریف بودن که یکدفعه یه فکری به ذهنم زد...
یک ساعت بعد تو کوچه بودیم.همون کوچه ی قدیمی که خودش ما رو دور هم جمع میکرد بدون این که لازم باشه با تلفن و اس ام اس و...قرار بذاری و هزار بار به همدیگه یادآوریش کنی!
همون کوچه که از صبح تا شب توش ول بودیم.ومیگفتیم و میخندیدیم و فونبال بازی میکردیم.آخ که چه قدر دلم برای این فوتباله تنگه شده.(یکی از بچه ها قول داد یه سالن بگیره و دوباره...).
یاد پیرهنای شارپ منچستر افتادیم که پولشو یکی از بچه ها از جیب بابابش بلند کرده بود!یاد قمقمه های آب...شلوارهای ست سورمه ای...بردها(نمیدونم باور میکنین یا نه ولی ما هیچ وقت نباختیم بس که هماهنگ بودیم)...شیشه شکستنها...دعوا با همسایه ها...
خلاصه امروز حسابی نوستالژیهامون زنده شده بود.
اصلا معرکه بود هر گوشه ی کوچه که نگاه میکردم و میکردیم خاطره ها بود که میزدن بیرون!میگن صدای آدم تو هوا و اتمسفر میمونه انگار با یه دستگاه اون صداها در حال پخش شدن بود.داد وهوارها...فحشها...گریه کردنا و...
کم کم داشتیم میرفتیم من دیگه چشامو بسته بودیم نمیخواستم خاطره ی دیگه ای یادم بیاد.میدونید خاطره ها به خودی خودشون محشرن.حتی تلخهاش.شیرینا هم که جای خودشون دارن.اما یه خاطره وقتی آزاردهنده میشه که تو یه موقعیت لجن و لعنتی گیر کرده باشی و اون خاطره فقط بهت یادآوری کنه که قبلا تو شرایطی بودی؟کی بودی؟و چی بودی؟وحالا چی هستی؟
میگن عصر فراموشی خاطراته!آره واقعا درسته.ولی کاش این طور نبود.یه سری به خاطره هاتون بزنین!
۲.حالا که حسابی براتون نوستالژیک بازی درآوردم.
یه آهنگ نوستالژیک هم براتون میذارم تا پس امروزحسابی تکمیل شه!نمیدونم چه قدر فرامرز اصلانی گوش میدین اصلا دوس دارین یا نه مثل من عاشق کاراشین یا اصلا...!به هر حال تو این پست یه آهنگ از فرامرزمیذارم به نام "یاد گذشته" البته این آهنگ خیلی قدیمیه اما خب مثل همه ی کارای استاد سرحال و زنده س هنوز!
اگه یاد خاطره هاتون افتادین و حسابی توشن غرقین حتما این آهنگو دانلود کنین. حسابی آرامش بخشه.
شخصا دیوانه ی این آهنگم مخصوصا اون که فرامرز با اون صدای گرم و غریبش میخونه:
هر پرستویی که به سویی میپرید
خبر آغاز فصلی رو میشنید!
هر گل تازه ای که چشم باز مینمود
کودکی بود... کودکی بود... کودکی بود... کودکی بود...
1.فکر میکنم ما آدما هیچ وقت همدیگر را نخواهیم شناخت!همه ی ما پیچیده و متناقضیم.حالا یکی بیشتر یکی کمتر.حتی اون دسته از آدمایی که ما ساده و متناسب فرضشون میکنیم گاهی اوقات خودشون رو نشون میدن.
نشون میدن پیچیدگیشون از همه ناب تر و خفن تر هم هست!از آدمای معروف تا گمنام همه اینطورند.ازآدم و حوا تا آلان.شاید این پیچیدگی و چندگانه گی هر روز بیشتر از قبل میشه ولی اصل قضیه همونه. این ظواهر هستن که دارن تغییر میکنن.
چند وقت پیش یه جا میخوندم اسکندر مقدونی وقتی در تخت جمشید مشغول ترکتازی و آتیش بازیش بوده یهو نگاش میخوره به مجسمه ی خشایارشا که روی زمین افتاده.مورخ یونانی پلوتارک میگه اسکندر در آن لحظه گفت:"آیا باید بگذرم و بگذارم به زمین افتاده باشی تا در ازای تاخت و تازت به یونان مجازات شوی یا تو را به احترام آن روح بلند و صفات نیکویت از روی زمین بلند کنم؟"
اسکندر پس از لحظه ای درنگ مجسمه ی خشایار شا را بلند میکند.
ما اسکندر را هم نخواهیم شناخت خشایارشا هم.
2.کیست که تا به حال محسن نامجو نیوش نکرده است؟واقعا کیست؟اوف بر او باد!
واقعا تا به حال نامجو گوش ندادین؟اگه آره که HABAZA اگه نه هم خیالی نیست آلان دانلود کنین و بعد گوش بدین.یه لیست از آهنگای نامجو پیدا کردم که البته کامل نیست اما آهنگای مهم و خوبش توش هست.
کسایی اصلا نامجو گوش ندادن.اول ترنج دانلود کنن بهتره!چشمی و صد نم هم که شاهکاره.
دیگه الان دقیقا خونه دوش شدم!بعد از هامینم و پیله حالا اینجا.ولی امیدوارم دیگه اینجا موندنی باشه حداقل تا مدتی!تو این مورد تنوع اصلا جواب نمیده.
قراره این وبلاگ بیشتر موسیقیایی باشه.مثل هامینم سعی میکنم چیز خوبی گیر بیاد اینجا بذارم.به علاوه ی همین یادداشتها و افاضات!
همین دیگه عرضی نیست!فقط امیدوارم این وب هم را بیفته به قول جواد خیابانی موتورش روشن شه!
فقط نظر و پیشنهاد بدین ممنون میشم.
اللحساب یه چیز خوشگل براتون دارم از سیاوش.
دو تا ویدیو که سیاوش توشون تکنوازی میکنه و ترانه های "سایه" و "باغ بارون زده" رو میخونه.به دانلودش می ارزه.سیاوش مثل همیشه اجراش بیست بیسته.
>>>تکنوازی ترانه ی باغ بارون زده زنده در کنسرت/ تصویری<<<
منبع:وبلاگ هواداران سیاوش قمیشی
